Ik hoop dat als weer theoretisch begint op te warmen (ik zei theoretisch) en meer en meer van ons geraakt de weg voor reizen aan diverse plaatsen, ophouden om voor een ogenblik te denken als u weet waar uw reis u zal nemen. Wij hebben allen hadden waarschijnlijk tijden wanneer wij in de auto krijgen en enkel beginnen voor pret te drijven, genietend van het landschap aangezien wij leiden voor welk bestemming ook, maar uiteindelijk wij moet omhoog beëindigen gaand in een bepaalde richting. Als wij niet -- zo veel aangezien wij haten om dit te vertellen -- toen voor alle praktische doeleinden, worden wij verloren. Wij kunnen slechts in een bepaalde richting voor een bepaalde tijdspanne kronkelen alvorens wij moeten ophouden om onze energie op één of andere manier te rusten te eten en bij te vullen. En als wij niet, zullen wij uit in het midden van die-kennen-waar zijn, hongerig en vermoeid. En dat gewoonlijk niet veel pret. Maar hoeveel van ons die zich roepen aanhangers van Christus weten waar wij gaan, of zelfs geen waar wij op dit ogenblik zijn bij? Goed, kunnen wij aanhangers van allen van Christus roepen wij, maar de enige manier willen wij hem, kennen en die wij hem kennen, zijn het weten als wij werkelijk een verhouding met hem hebben.
Misschien bent u aan familiebijeenkomsten geweest waar u verre neven en anderen ontmoet die uw laatste naam delen, maar u hebt geen aanwijzing die deze mensen zijn. Zijn zij deel van uw familie? Het niet schijnt zeer overtuigend als wij ons roepen deel van hun familie maar geen verhouding met hen hebben.
Heeft maar hoeveel van ons als dit met Christus en zijn, in het proces geen idee waarom of zelfs als wij hem volgen? Is het tijd voor ons om te weten te komen of wij Christus of niet volgen? Als hij het leiden maar heeft wij niet, wij het gaan volgen zijn overal dat kwesties? Roepen wij ons aanhangers van Christus hebben nog geen idee wat ons doel in het leven is? Ik denk niet het dat hard is als wij beginnen met wat hij ons vertelde: Neem ons kruis op en volg hem, maak discipelen van alle naties en volhard tot het eind. Het is vrij eenvoudig. Wij één van beiden leven gevaarlijk voor Christus. Of wij leven gevaarlijk voor ons. Maar daar een reusachtig verschil tussen die gevaren: Jesus vertelde ons dat enkel als wereld hem haat; het haat zij die van hem houden. Ik hoop wij bewijsmateriaal van deze elke dag in ons leven zien, omdat als wij niet de wereld zien hatend ons wegens Christus, zij hem in ons leven zien? Als niet, dan zijn wij juist in het midden van de verkeerde vorm van gevaar. En haat I'd om te zijn daar.
Wij allen zijn gewekt in diverse tijden door een slag op onze deur, een telefoongesprek of één of andere andere manier waardoor iemand probeert om onze aandacht te krijgen. Zo wegen wij onze opties: Blijven wij waar wij bij zijn en hopen de andere persoon zal weggaan, uiteindelijk afdrijvend terug naar slaap? Of staan beantwoorden wij op en de deur of de telefoon? Als het iemand is hebben wij om gewacht te horen van, natuurlijk zullen wij antwoorden. Maar wat als wij niet aan de andere persoon willen antwoorden? Uiteindelijk zullen zij ophouden kloppend, maar dat betekent noodzakelijk niet dat het negeren van de slag een goede zaak is. Als u een ernstige ziekte hebt die door het kwellen maar efficiënte behandeling kan worden genezen, wat zijn uw opties? Verdraag wat het neemt om u te helen -- of de ziekte te laten u doden. Als u negeert wat uw arts zegt omdat u wilt beter voorlopig voelen, zal er niet vele ogenblikken verlaten voor u zijn goed om te voelen.
Dit is de andere kant van gevaarlijk het leven. Als wij na Christus vermijden wegens wat het ons, zal kosten wegens wat wij zullen moeten door gaan, spelen wij niet met zeer goede kansen. Omdat terwijl Jesus ons belooft dat wij probleem in deze wereld zullen hebben als wij hem (John 16:33) volgen, hij belooft ons ook dat hij ons noch forsake ons (Hebreeërs 13:5 nooit) zal verlaten. Zouden wij eerder verdragen wat het neemt om hem te volgen? Of zouden wij eerder kloppen bij onze deur negeren en alleen enkel verlaten? Zeer alleen.
Zo is de kwestie wat wij doen met welke Christus ons om heeft verteld te doen. Beantwoorden wij hem wanneer hij roept? Of negeren wij de slag bij onze deur? Onze hersenen zouden met kennis over Jesus kunnen worden ingepakt, maar wat wij over het doen? Doet doet het goed ons het Woord maar niets over het (Luke 6:4646 slechts horen), wat Jesus ons om vertelt te doen negeren, misschien omdat wij onder onze eigen voorwaarden en niet op van hem veilig willen zijn? Dat gevaarlijk het leven, en de verkeerde manier om het te doen. Enkel omdat wij 70 mijlen per uurrecht kunnen veilig drijven alvorens de wegeinden niet om te betekenen wij zullen kunnen dit doen nadat wij het eind raken. En I'd wedde het windscherm wij het niet zouden zien komend. Het is niet van belang hoe brandkast onze reis tot dat punt is als wij wegens een plotseling gebrek aan een weg gedood worden.
Zo wat zijn onze opties in het volgende van Christus? Gaan wij volledig-gaspedaal op onze eigen weg enkel omdat het veilig tot dusver is geweest en ons niet nog geweest? (zijn 1Thessalonians 5:3) of wij die volgen waar Christus ons leidt en vertrouwend op hem geen kwestie wat wij door moeten gaan, geen kwestie hoe hobbelig of de weg versmallen kan schijnen, geen kwestie hoe de donkere of troosteloze dingen rond ons kijken, vertrouwend op dat geen kwestie hoe de dingen aan ons kijken, hij ons tot de enige echte plaats van veiligheid leidt? Niemand krijgt overal enkel het zitten op de mediaan.
Met liefde,
Mike
GELIEVE TE GEBRUIKEN UW BROWSER'S ACHTERKNOOP