O.k., was ik gevraagd waarom er sommige verschillende passages over scheiding in de Bijbel waren. De persoon wilde ook hoe zijnd ongelijk ingespannen pasvorm binnen weten, omdat dat ook gronden voor scheiding was. Bekijk eerst het eerste deel van dat en drie verzen.
Het 5:32 van Matthew
Maar ik zeg unto u, die whosoever zijn vrouw zal wegzetten, die voor de oorzaak van ontucht spaart, causeth haar overspel te begaan: en whosoever haar zal huwen die gescheiden committeth overspel is.
Het 19:9 van Matthew
En ik zeg unto u, zal Whosoever zijn vrouw, maar is het voor ontucht, wegzetten en zal een andere, committeth overspel huwen: en whoso marrieth haar welke doth wordt weggezet begaat overspel.
Het 10:11 van het teken
En hij saith unto hen, zal Whosoever zijn vrouw, wegzetten en zal een andere, committeth overspel tegen haar huwen.
Merk op dat er ook een passage gelijkend op Teken in Luke is. Om de vermeende tegenspraak te richten, is het zoals ik voordien heb gezegd, niet vangen alle schrijvers het zelfde detail. Waarom? Sommigen voelen niet noodzakelijk het, herinneren sommigen zich niet, en wat, zoals in dit geval, veronderstellen dat bepaalde dingen worden begrepen. In de dag dat dit werd geschreven, waren de Joden van de tijd gebruikelijk aan de wet. Er waren wetten op zijn plaats voor „het wegzetten van degenenvrouw“, die in Deuteronomy 24 kan worden gevonden; nochtans, kwamen twee scholen van gedachte uit dit. Er waren die dat het bovengenoemde slechts overspel of ontucht (die naar zoals zijnd wordt de doorverwezen vuil in Deuteronomy) aanvaardbaar was. Een andere school van gedachte was dat om het even welke gronden aanvaardbaar recht neer waren op niet enkel het houden van de van manier zij hun haar deden! (geluiden zoals de leeftijd van vandaag) Matthew richtte eenvoudig dit om te verifiëren en slechts voor scheiding aan de grond te zetten. Waarom uit verlieten het Teken en Luke het?
Laat me dat als dit beantwoorden. Als ik iemand vertelde, „u kunt niet op de schouder van de weg, behalve in geval van nood parkeren. “, nog vertelde ik toen iemand anders, „u kunt niet op de schouder van de weg parkeren.“ Me zou ik tegengesproken hebben? Wat over alle weg-tekens die niet om op de schouder van de weg, nog wetboeken zeggen te parkeren zou registreren dat het in geval van nood o.k. is? Nr, zou er geen tegenspraak zijn. Één geval beschrijft het gehele ding; in het andere geval neemt de persoon voor verleend dat u reeds de uitzondering zonder het moeten het verklaren realiseert. Dat is geen verschillend dan het geval hier met Teken en Luke. Zo, is er geen tegenspraak.
Maar wacht, wat over dat zegt vers dat u kan voor ongelijk wordt ingespannen scheiden? Ik weet u hebt gehoord de mensen zeggen die een reden voor scheidingsrecht zijn? Dat is een klassiek voorbeeld van iemand dat de Bijbel onjuist aanhaalt. De auteur van het onjuist aangehaalde vers is Paul; zo, bekijken wat hij zei.
2de Corinthians 6:14
Ben ye niet die ongelijk samen met ongelovigen wordt ingespannen: voor welke beurs hath oprechtheid met unrighteousness? en welke kerkgemeenschap hath aansteekt met duisternis?
Dat zie? Het zegt NIETS over scheiding. In feite, als u het gehele hoofdstuk leest, vertelt Paul ons om geen deel van die te zijn geestelijk unyoked aan onze God. Hij verklaart hoe te te leven het leven in een wereld van verdorvenheid. Paul verklaart nooit dit als gronden voor scheiding. Paul sprak niettemin van scheiding. Wil wat hij zien zei?
1st Corinthians 7:10 - 14
10 en unto het gehuwde bevel van I, nog niet I, maar Lord, laat niet de vrouw van haar echtgenoot vertrekken:
11 maar en als zij vertrekt, laat haar ongehuwd blijven of aan haar echtgenoot worden verzoend: en laat de echtgenoot zijn vrouw niet wegzetten.
12 maar aan de rest spreek I, niet Lord: Als om het even welke broer hath een vrouw dat believeth niet, en zij pleased om met hem is te blijven stilstaan, hem laten haar niet wegzetten.
13 en de vrouw die hath een echtgenoot dat believeth niet, en als hij pleased om met haar is te blijven stilstaan, haar hem laat niet verlaten.
14 voor de unbelieving echtgenoot wordt gezegend door de vrouw, en de unbelieving vrouw wordt gezegend door de echtgenoot: anders waren uw vuile kinderen; maar nu zijn heilig zij.
Het lezen van het gehele hoofdstuk toont Paul probeert om ons te vertellen dat hij niet verkoos te huwen, maar niet kunnen allen dat naleven. Als men niet kan, eerder dan te overspel plegen, zegt hij u zou moeten worden gehuwd. Hij herhaalt dan in zijn eigen woorden wat de boeken van het Evangelie ons vertellen Jesus op scheiding zei. Hij gaat zelfs verder over hoe spreken als uw echtgenoot geen gelovige is, u een verplichting om met hen hebt te blijven en hen te proberen tot Christus te helpen leiden. Vrij probeert het tegengestelde van woordenmensen gebruiken om woorden in de mond van Paul te zetten die hij niet zei.
Deze draai in scripture is niet nieuw. In feite, probeerden de Farizeeërs om Jesus te bedriegen toen hij hen op scheiding beantwoordde. Lees een beetje meer in hoofdstuk 19 van Matthew om een idee te krijgen van wat op ..... ging
Het 19:3 van Matthew - 9
3 de Farizeeërs kwamen ook unto hem, die hem verleidt, en zeggend unto hem, is het wettig voor een mens om zijn vrouw voor elke oorzaak weg te zetten?
4 en hij beantwoordde en zei unto hen, ye niet hebben lezen, die hij die hen bij het begin gemaakt tot hen mannetje en wijfje maakte,
5 en gezegd, voor deze oorzaak zal een een vader en moeder van het mensenverlof, en zal aan zijn vrouw splijten: en zij zullen twain één vlees zijn?
6 Wherefore zijn zij niet meer twain, maar één vlees. Bij welke daarom God hath zich samen aansloot, laat niet de mens asunder zetten.
7 zij zeggen unto hem, waarom Mozes toen beval om het schrijven van divorcement te geven, en haar weg te zetten?
8 hij saith unto hen, Mozes wegens de hardheid van uw harten leed aan u om uw vrouwen weg te zetten: maar van bij het begin zo was het niet.
9 en ik zeg unto u, zal Whosoever zijn vrouw, maar is het voor ontucht, wegzetten en zal een andere, committeth overspel huwen: en whoso marrieth haar welke doth wordt weggezet begaat overspel.
O.k., zodat niet word gek bij me. Dit zijn de woorden van Jesus; u zult het met hem moeten opnemen. Het bericht dat hij over wegens de hardheid in hun harten Mozes heeft gesproken gaf bevelschriften van scheiding. Van bij het begin moest het niet zo zijn. Mozes bracht een kwijtschelding aan, maar aangezien Jesus zijn verklaring in vers 9 aflegde, is het enkel niet zo anymore. Wij zijn een cultuur geworden die omdat het tijd om binnen op een nieuw model is handel te drijven zal scheiden, boeken wij enkel niet vooruitgang, gehuwd aan jongelui, of een ander aantal verontschuldigingen. Wij hebben 800 aantallen voor scheidingsadvocaten, advertenties op TV en kranten voor snelle scheidingen, en de lijst gaat. Bewerend Christenen zich op de seculaire wereld in het geven van te scheiden verontschuldigingen en hertrouwen hebben gericht, maar Jesus gaf u NIETS behalve ontrouw. Het komt neer over of wij meer voorraad in de woorden van Christus tegenover de adviezen van mensen zullen zetten. Is dit een taai ding te behandelen? Ja. Maar de verklaringen van Paul over niet ongelijk wordt ingespannen zouden VELE huwelijken bewaard hebben als de mensen aan hen alvorens een echtgenoot aandacht hadden besteed hoe dan ook te kiezen. En omdat bewerend Christenen zo gemakkelijk zijn om hun eigen clausules in de woorden toe te voegen van Jesus in verband met wat een scheiding kan vormen, is precies de reden waarom de kwalificaties voor het zijn een echtgenoot van één vrouw voor dergelijke bureaus zoals predikers zoals die in 1st hoofdstuk 3 worden opgemaakt van het Timoteegras worden overzien. Zeker een mens die wegens een overspelige vrouw gescheiden was kwalificeert, maar zij die met andere te scheiden redenen op de proppen zijn gekomen hebben geen god-Gegeven recht op dat bureau. Ja, is dat een geheel ander onderwerp. Het punt van de kwestie is, wanneer het komt te scheiden, u moet plakken met wat Jesus, en niet man wensen zei.
In Zijn Gunst,
Mike Harris
GELIEVE TE GEBRUIKEN UW BROWSER'S ACHTERKNOOP